Genel olarak gelen eleştiriler yakın çevremden olsun, burada okuyan arkadaşlar olsun ya da dışardan ve blog’a gelen yorumlarda ; “Geri dönmeyi neden düşünmüyorsun ? Çok çabuk karar vermişsin. Ne kadar çabuk alışmışsın. Moskova gerçekten bu kadar güzel mi ? Kızlardan dolayı değil mi ? Büyük konuşmuşsun ! Türkiye’yi sevmiyor musun ? Hiçbirşeyi özlemiyor musun ? Nasıl bu kadar çabuk alıştın ? Aileni hiç mi özlemiyorsun? Herşeye çok olumlu bakıyorsun ! Homesick olmadın mı ? Geride bıraktıkların seni bekleyenleri hiç mi düşünmüyorsun ?” v.b. başlıklarda toplanabilir.
Verilecek en kısa ve net cevap Dünyanın hiç bir yeri Türkiye’yi tutamaz. Elbette insan doğası gereği ailesini, sevdiklerini ve arkadaşlarını geride bıraktıklarını her zaman özler. Özlem duyar. Kuşkusuz ülkeme döneceğim bundan başka birşey düşünülemez ancak ne zaman dönerim ? Bu soruyu bana değil hayata sormak gerekir cevabını sadece o bilir. Burada ki yaşam ile ilgili olarak Oda arkadaşım Fırat’a sarkastik ve doğaçlama olarak söylediğiklerimi aşağıda yazdığım şu sözlerde bulabilirsiniz. Buraya gelmeyi düşünen ve ya gelecek olanlarada fikirlerinde yardımcı olacak bir kaynak olabilir. Ayrıca burda yaşamış olanların ve yaşayanlarında yüzünde acı bir tebessüm oluşturacağı kanatindeyim.
Moskova’da Anne yok ! Baba Yok ! Anane Yok ! Dede Yok ! Ailen Yok ! Dostlar Yok ! Arkadaşlar Yok ! Tarhana Yok ! Beyaz peynir Yok ! Sucuk Yok ! Ezan Yok ! Yemeklerin Tadı Yok ! Kızların Adı Yok ! Demleme Çay Yok ! Kokoreç Yok ! Rakı Yok ! Hoşgörü Yok ! Yaşlılara Saygı Yok ! Sevgi Yok ! Aşk Yok ! Modifiyeli Hacı Murat Yok ! Burger King Yok ! Görgü Yok ! Deniz Yok ! Boğaz Manzarası Yok ! Samimiyet Yok ! Halkın Yok ! Vatanın Yok ! İnsanların Yok ! Rahatın Yok ! Kars Kaşarı Yok ! Zeytinin Yok ! Simitin Yok ! Samsun Yok ! Maltepe Yok ! Türkçen Yok ! Seni Anlayan Yok ! Bayram Yok ! İftar sofrası Yok ! Moskova’da Yok ! Yok !
Peki Moskova’da ne var ?
Gelecek Var, Umut Var !
Peki Bende ne var ?
Bunların hepsine dayanabilecek azim ve kararlılık var.
Ya sizde ne var ?
….
Son Yorumlar